Ламепил в таблетках — инструкция по применению

Инструкция по применению ламепила в таблетках, описание действия препарата, показания к применению таблеток ламепила, взаимодействие с другими лекарствами, применение ламепила (таблетки) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Ламепил
Международное название: Ламотриджин
Лекарственная форма:
Таблетки 25 мг, 50 мг, 100 мг
Показания к применению:
Атс классификация:
N Средства, действующие на нервную систему
N03 Противоэпилептические средства
N03A Противоэпилептические средства
N03A X Прочие противоэпилептические средства
Фарм. группа:
Противоэпилептические препараты. Противоэпилептические препараты другие. Ламотриджин. Код АТХ N03АX09
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25 °С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание:
Таблетки бледно-желтого цвета, круглой формы, с плоской поверхностью, со скошенными краями, с маркировкой «L25» на одной стороне и гладкие с другой стороны (для дозировки 25 мг).

Таблетки бледно-желтого цвета, круглой формы, с плоской поверхностью, со скошенными краями, с маркировкой «L50» на одной стороне, и с риской и маркировкой «В» и «L» на разных сторонах риски на другой стороне (для дозировки 50 мг).

Таблетки бледно-желтого цвета, круглой формы, с плоской поверхностью, со скошенными краями, с маркировкой «L100» на одной стороне, и с риской и маркировкой «В» и «L» на разных сторонах риски на другой стороне (для дозировки 100 мг).

Состав ламепила в таблетках

Одна таблетка содержит
Бір таблетканың құрамында

Активное вещество ламепила

ламотриджин 25 мг, 50 мг, 100 мг
25 мг, 50 мг, 100 мг ламотриджин

Вспомогательные вещества в ламепиле

лактозы моногидрат, целлюлоза микрокристаллическая (Аvicel РН 101), железа (III) оксид желтый (Е172), поливинилпирролидон (PVPK-30), натрия крахмала гликолят, тальк очищенный, магния стеарат
лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза (Аvicel РН 101), темірдің (III) сары тотығы (Е172), поливинилпирролидон (PVPK-30), натрий крахмал гликоляты, тазартылған тальк, магний стеараты

Показания к применению таблеток ламепила

Лечение парциальных или генерализованных приступов эпилепсии, включая тонико-клонические судороги, а также приступы при синдроме Леннокса – Гасто у взрослых и детей старше 2-х лет.
Ересектерде және 2 жастан асқан балаларда эпилепсияның парциальді немесе жайылған ұстамаларын, тонико-клоникалық құрысуларды қоса, сондай-ақ Леннокс – Гасто синдромындағы ұстамаларды емдеуде.

Противопоказания ламепила в таблетках

  • повышенная чувствительность к ламотриджину или другим компонентам препарата
  • дети с эпилепсией в возрасте до 2-х лет
  • пациенты с биполярными нарушениями в возрасте до 18 лет
  • беременность и период лактации
  • ламотриджинге немесе препараттың басқа компоненттеріне жоғары сезімталдық
  • эпилепсиясы бар 2 жасқа дейінгі балалар
  • биполярлы бұзылулары бар 18 жасқа дейінгі емделушілер
  • жүктілік және лактация кезеңі

Побочные действия таблеток ламепила

Очень часто (>1/10), часто (>1/100, <1/10), нечасто (>1/1,000, <1/100), редко (>1/10,000, <1/1,000), очень редко (<1/10,000).

Эпилепсия

Очень часто
  • кожная сыпь
  • головная боль
  • тошнота, рвота (при комбинированной терапии)
  • сонливость, головокружение, атаксия (при комбинированной терапии)
  • диплопия, нечеткость зрения (при комбинированной терапии)
Часто
  • агрессия, раздражительность
  • сонливость, головокружение, бессонница, тремор (при монотерапии)
  • нистагм, тремор, бессонница (при комбинированной терапии)
  • тошнота, рвота, диарея (при монотерапии)
  • диарея (при комбинированной терапии)
  • усталость
Нечасто
  • атаксия (при монотерапии)
  • диплопия, нечеткость зрения (при монотерапии)
Редко
  • синдром Стивенса-Джонсона
  • нистагм (при монотерапии)
  • асептический менингит (при комбинированной терапии)
  • конъюнктивит (при комбинированной терапии)
Очень редко
  • токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайела)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, аплас-тическая анемия, агранулоцитоз
  • лимфоаденопатия
  • возбуждение, неуравновешенность, двигательные расстройства, ухудшение состояния при имеющейся болезни Паркинсона, экстрапирамидные расстройства, хореоатетоз, учащение судорожных припадков
  • волчаночный синдром
  • повышение показателей печеночных проб, нарушение функции печени, печеночная недостаточность. Нарушения функции печени чаще ассоциируются с реакциями гиперчувствительности, но встречались и изолированные случаи.
  • синдром гиперчувствительности* (лихорадка, лимфаденопатия, отек лица, гематологические нарушения, поражение печени, ДВС-синдром, полиорганная недостаточность)
*Признаком развития синдрома гиперчувствительности может являться кожная сыпь, ассоциированная с такими системными симптомами как лихорадка, лимфоаденопатия, отек лица, гематологические нарушения и поражение печени. Тяжесть синдрома гиперчувствительности может варьировать в широких пределах и, в редких случаях, приводить к развитию ДВС-синдрома и полиорганным поражениям. Важно помнить, что ранние проявления синдрома гиперчувствительности (лихорадка, лимфоаденопатия и т.д.) могут присутствовать без наличия кожных высыпаний, и в данном случае пациент должен немедленно обратиться к врачу для оценки состояния и при отсутствии иной этиологии данных проявлений, применение препарата Ламотриджин должно быть отменено.

Биполярные расстройства

Очень часто
  • кожная сыпь
  • головная боль
Часто
  • возбуждение, сонливость, головокружение
  • артралгия
  • боли в спине
Редко
  • синдром Стивенса-Джонсона
Өте жиі (>1/10), жиі (>1/100, <1/10), жиі емес (>1/1,000, <1/100), сирек (>1/10,000, <1/1,000), өте сирек (<1/10,000).

Эпилепсия

Өте жиі
  • тері бөртпесі
  • бас ауыру
  • жүректің айнуы, құсу (біріктірілген емде)
  • ұйқышылдық, бас айналу, атаксия (біріктірілген емде)
  • диплопия, анық көрмеу (біріктірілген емде)
Жиі
  • агрессия, тітіркенгіштік
  • ұйқышылдық, бас айналу, ұйқысыздық, тремор (монотерапияда)
  • нистагм, тремор, ұйқысыздық (біріктірілген емде)
  • жүректің айнуы, құсу, диарея (монотерапияда)
  • диарея (біріктірілген емде)
  • шаршау
Жиі емес
  • атаксия (монотерапияда)
  • диплопия, анық көрмеу (монотерапияда)
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • нистагм (монотерапияда)
  • асептикалық менингит (біріктірілген емде)
  • конъюнктивит (біріктірілген емде)
Өте сирек
  • уытты эпидермальді некролиз (Лайел синдромы)
  • нейтропения, лейкопения, анемия, тромбоцитопения, панцитопения, апластикалық анемия, агранулоцитоз
  • лимфоаденопатия
  • қозу, өзін-өзі ұстай алмаушылық, қимыл-қозғалыс бұзылысы, Паркинсон ауруында болатын жай-күйдің нашарлауы, экстрапирамидті бұзылыстар, хореоатетоз, құрысу ұстамаларының жиілеуі
  • қызыл жегі синдромы
  • бауыр сынамасы көрсеткіштерінің жоғарылауы, бауыр функциясының бұзылуы, бауыр қызметінің жеткіліксіздігі. Бауыр функциясының бұзылулары аса жоғары сезімталдық реакцияларымен жиі астасады, бірақ оқшауланған жағдайлар да кездесті.
  • аса жоғары сезімталдық синдромы* (қызба, лимфаденопатия, беттің ісінуі,
Гематологиялық бұзылулар, бауырдың зақымдануы, ДВС-синдром, полиоргандық жеткіліксіздік)

*Аса жоғары сезімталдық синдромының даму белгісі қызба, лимфоаденопатия, беттің ісінуі, гематологиялық бұзылулар және бауырдың зақымдануы сияқты жүйелік симптомдармен астасқан тері бөртпесі болуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ауырлығы кең ауқымда құбылуы және, сирек жағдайларда, ДВС-синдромының дамуына және полиоргандық зақымдануға әкеп соғуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық синдромының ерте көріністері (қызба, лимфоаденопатия және т.б.) тері бөртпелерінсіз болуы және мұндай жағдайда емделушінің жағдайды бағалауы үшін дереу дәрігерге қаралуы керектігін және осы көріністердің басқа этиологиясы жоқ болғанда Ламотриджин препаратын қолдану тоқтатылуы тиіс екендігін ұмытпауы маңызды.

Биполярлы бұзылыстар

Өте жиі
  • тері бөртпесі
  • бас ауыру
Жиі
  • қозу, ұйқышылдық, бас айналу
  • артралгия
  • арқаның ауыруы
Сирек
  • Стивенс-Джонсон синдромы

Особые указания к применению

Развитие кожных высыпаний обычно отмечается в течение первых 8 недель после начала лечения Ламотриджином. В большинстве случаев кожные высыпания выражены незначительно и проходят самостоятельно, но вместе с тем иногда отмечают серьезные случаи, требующие госпитализации пациента и отмены препарата (например, синдром Стивенса-Джонсона и токсический эпидермальный некролиз). Легкие формы сыпи обычно бывают проявлением «синдрома гиперчувствительности» и являются дозозависимым эффектом. Синдром Лайелла и Стивенса-Джонсона - всегда дозозависимы.

Из-за риска развития сыпи нельзя превышать начальную дозу и нарушать схему увеличения доз. Риск возникновения кожных заболеваний может быть увеличен в следующих случаях: высокая начальная доза Ламотриджина, чрезмерное увеличение дозы при монотерапии или сопутствующей терапии вальпроатом.

Ламотриджин является слабым ингибитором дигидрофолатредуктазы, и поэтому он может влиять на метаболизм фолатов при длительной терапии. Однако, даже при длительном применении, Ламотриджин не вызывает серьезных изменений содержания гемоглобина, среднего объема форменных элементов в крови, концентрации фолатов в сыворотке (при приеме длительностью до 1 года) или эритроцитах (при приеме длительностью до 5 лет).

В некоторых случаях тяжелые судорожные припадки, включая эпилептический статус, приводят к развитию рабдомиолиза, полиорганной дисфункции, диссеминированному внутрисосудистому свертыванию крови, иногда с летальным исходом.

Пациентам, которые получают лечение другими препаратами, в состав которых входит ламотриджин, не следует принимать Ламотриджин без консультации врача.

Имеются данные, что пациентов с биполярными расстройствами относят к группе риска со склонностью к суициду. Так же повышена возможность суицида среди больных эпилепсией. От 25 до 50% пациентов с биполярными расстройствами совершают попытку самоубийства хотя бы один раз, независимо от того, принимают они лечение, в том числе и Ламотриджином, или нет.

Пациенты с биполярными расстройствами, должны быть тщательно обследованы на предмет клинического ухудшения, включая развитие новых симптомов в начале курса лечения или при изменении дозы препарата.

Пациенты, которые имеют в анамнезе суицидальные попытки или мысли о самоубийстве, а так же пациенты молодого возраста, должны находиться под тщательным врачебным контролем в течение всего курса лечения.

Больные должны быть проинформированы, что в случае любого ухудшения состояния, включающего появления новых признаков, мыслей о самоубийстве и\или желания причинить себе вред, они должны немедленно сообщить об этом врачу. В этих случаях врач должен принять решение об изменении схемы лечения или отмены препарата.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел приводит к увеличению выведения ламотриджина. Более высокие терапевтические дозы Ламотриджина (более чем в 2 раза) могут быть необходимы для достижения максимального терапевтического эффекта. У женщин, не принимающих индукторы печеночных ферментов и принимающих гормональные контрацептивы, включая 1 неделю неактивной терапии (свободная от таблеток неделя), постепенное кратковременное увеличение уровня ламотриджина будет происходить во время недели неактивной терапии.

Когда Ламотриджин и гормональные контрацептивы применяются в комбинации, происходит умеренное увеличение секреции левоноргестрела и изменение в сыворотке уровней FSH и LH. Влияние данного изменения на активность овуляции неизвестна. Возможность этого изменения может привести к увеличению контрацептивной эффективности. Женщины, которые применяют оральные гормональные контрацептивы на фоне терапии Ламотриджином, должны сообщать врачу о любых изменениях менструального цикла.

Использование в педиатрии

Клинические данные о безопасности и эффективности применения ламотриджина у детей в возрасте до 2 лет отсутствуют.

В педиатрической практике не рекомендуется монотерапия препаратом в качестве начального метода лечения у пациентов с первично установленным диагнозом. После достижения противосудорожного эффекта с помощью комбинированной терапии, одновременно применяемые с Ламотриджином противоэпилептические препараты можно отменить, и пациенты могут продолжать лечение Ламотриджином в виде монотерапии.

Детям, в возрасте от 2 до 6 лет, при лечении эпилепсии, может потребоваться поддерживающая доза на верхней границе рекомендованного диапазона доз.

Поскольку первые признаки кожных высыпаний у детей могут быть ошибочно приняты за инфекцию, врачам необходимо учитывать возможность развития побочной реакции на препарат у детей, у которых появляются высыпания и лихорадка в течение первых 8 недель терапии.

Общие рекомендации по дозированию при эпилепсии
При любом изменении терапии, как с отменой противоэпилептических препаратов, которые назначались совместно с Ламотриджином, так и, наоборот, с присоединением других АЭП к комбинированной терапии, необходимо принимать во внимание возможность изменения фармакокинетики ламотриджина в этих случаях. Резкая отмена Ламотриджина может спровоцировать учащение приступов, связанных с развитием синдрома отмены. За исключением тех случаев, когда состояние пациента требует срочной отмены препарата (например, при появлении кожных высыпаний), дозу следует снижать постепенно в течение 2 недель.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
В период лечения необходимо воздерживаться от занятий потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.
Тері бөртпелерінің дамуы әдетте Ламотриджинмен емдеуді бастағаннан кейін алғашқы 8 апта ішінде білінеді. Көптеген жағдайларда тері бөртпелері елеусіз білінеді және өздігінен жоғалады, бірақ сонымен бірге кейде емделушіні ауруханаға жатқызуды және препаратты тоқтатуды қажет ететін ауыр жағдайлар (мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальді некролиз) білінеді. Бөртпенің жеңіл түрлері әдетте «аса жоғары сезімталдық синдромы» көрінісі түрінде болады және дозаға тәуелді әсер болып табылады. Лайелл және Стивенс-Джонсон синдромдары – әрдайым дозаға байланысты болады.

Бөртпенің пайда болу қаупіне байланысты бастапқы дозаны арттыруға және дозаларды арттыру сызбасын бұзуға болмайды. Тері ауруларының пайда болу қаупі келесі жағдайларда: Ламотриджиннің бастапқы жоғары дозасында, монотерапияда немесе вальпроатпен қатар жүргізілетін емде дозаны шамадан тыс арттырғанда ұлғаюы мүмкін.

Ламотриджин дигидрофолатредуктазаның әлсіз тежегіші болып табылады, сондықтан да ол ұзақ ем кезінде фолаттардың метаболизміне ықпалын тигізуі мүмкін. Алайда, тіпті ұзақ қолданғанның өзінде, Ламотриджин гемоглобин мөлшерінің, қанның формалық элементтерінің орташа көлемінің, фолаттардың сарысудағы (1 жылға дейін ұзақтықта қабылдағанда) немесе эритроциттердегі (5 жылға дейін ұзақтықта қабылдағанда) концентрацияларының күрделі өзгерулерін тудырмайды.

Кейбір жағдайларда, эпилепсиялық жағдайды қоса, ауыр құрысу ұстамалары рабдомиолиздің дамуына, полиағзалық функциялардың бұзылуына, диссеминацияланған қантамырішілік қанның ұюына, кейде өлімге әкеп соғады.

Құрамына ламотриджин кіретін басқа препараттармен ем қабылдап жүрген емделушілер Ламотриджинді дәрігердің кеңесінсіз қабылдамағандары жөн.

Биполярлы бұзылыстары бар емделушілердің суицидке бейім болатын қауіпті топқа жататындығына деректер бар. Сондай-ақ эпилепсиямен ауыратын науқастардың ішінде суицид ықтималдылығы да жоғары. Биполярлы бұзылыстары бар емделушілердің 25-тен 50%-ға дейіні емделіп, соның ішінде Ламотриджинмен емделіп жүрген-жүрмегендігіне қарамастан, бір рет болса да, өзін өзі өлтіруге әрекет жасайды.

Биполярлы бұзылыстары бар емделушілер, емдеу курсының басында жаңа симптомдардың дамуын қоса, клиникалық нашарлау жағын анықтауға немесе препарат дозасын өзгерткен кезде мұқият тексерілуі тиіс.

Сыртартқысында суицидальді әрекеттері немесе өзін өзі өлтіру туралы ойлары бар болған емделушілер, сондай-ақ жас емделушілер емнің барлық курсы ішінде мұқият дәрігерлік бақылауда болуы тиіс.

Науқастар жай-күйі нашарлаған кез келген жағдайда, жаңа белгілердің, өзін өзі өлтіру туралы ойлардың және/немесе өзіне зиян келтіргісі келудің пайда болуын қоса, олар мұны дәрігерге дереу мәлімдеуі тиіс. Мұндай жағдайларда дәрігер емдеу сызбасын өзгерту немесе препаратты тоқтату жөнінде шешім қабылдауы тиіс.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі ламотриджиннің шығарылуын арттырады. Ламотриджиннің жоғарырақ емдік дозалары (2 еседен астам) ең жоғары емдік әсерге қол жеткізу үшін қажет болуы мүмкін. Бауыр ферменттерінің индукторларын қабылдап жүрмеген және, белсенді емделмеген 1 аптаны (таблеткадан бос апта) қоса, гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдерде ламотриджин деңгейін біртіндеп қысқа мерзімдік арттыру белсенді емделмейтін апта ішінде жүргізіледі.

Ламотриджин мен гормональді контрацептивтерді біріктіріп қолданған кезде левоноргестрел секрециясы орташа артады және сарысудағы FSH мен LH деңгейлері өзгереді. Осы өзгерулердің овуляция белсенділігіне ықпалы белгісіз. Осы өзгерулердің ықтималдылығы контрацепция тиімділігін арттыруы мүмкін. Ламотриджинмен емделу аясында оральді гормональді контрацептивтерді қолданатын әйелдер етеккір оралымындағы кез келген өзгерулерді дәрігерге айтуы тиіс.

Педиатрияда пайдаланылуы

Ламотриджинді 2 жасқа дейінгі балаларға қолдану қауіпсіздігі және тиімділігі жөнінде клиникалық деректер жоқ.

Педиатриялық іс-тәжірибеде ауруы алғаш анықталған емделушілерде емдеудің бастапқы әдісі ретінде препаратпен монотерапия ұсынылмайды. Біріктірілген емнің жәрдемімен құрысуға қарсы әсерге қол жеткізгеннен кейін Ламотриджинмен бір мезгілде қолданылатын эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтатуға болады, және емделушілер Ламотриджинмен монотерапия түрінде емделуді жалғастыра алады.

2-ден 6 жасқа дейінгі балаларға, эпилепсияны емдегенде, дозаларды ұсыну ауқымының жоғарғы шегіндегі демеуші доза қажет болуы мүмкін.
Балаларда тері бөртпелерінің алғашқы белгілеріне жұқпа ретінде қате шешім қабылдануы мүмкін болғандықтан, дәрігерлер емнің алғашқы 8 аптасы ішінде бөртпелер мен қызба пайда болатын балаларда препаратқа жағымсыз реакциялардың дамуы мүмкін екендігін ескеруі қажет.

Эпилепсияда дозалауға қатысты жалпы ұсынымдар
Ламотриджинмен бірге тағайындалатын эпилепсияға қарсы препараттарды тоқтату, сонымен қатар, керісінше, басқа ЭҚП біріктірілген емге қосу сияқты, емге кез келген өзгеріс енгізу жағдайларында ламотриджин фармакокинетикасының өзгеруі мүмкін екендігіне назар аудару қажет. Ламотриджинді қабылдауды күрт тоқтату тоқтату синдромының дамуымен байланысты құрысулардың жиілеуін туындатуы мүмкін. Емделушінің жағдайы препаратты тоқтатуды күрт тоқтатуды қажет ететін жағдайлардан басқасында (мысалы, тері бөртпелері пайда болғанда), дозаны 2 апта ішінде біртіндеп тоқтатқан жөн.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне ықпал ету ерекшеліктері
Емдеу кезеңінде зейінді жұмылдыруды және психомоторлық реакциялардың шапшаңдығын қажет ететін қауіпті қызмет түрлерімен айналысуды тоқтата тұру қажет.

Дозировка и способ применения

Эпилепсия

Комбинированная терапия у взрослых и детей старше 12 лет
Терапия Ламотриджином и вальпроатом в сочетании с другими антиэпилептическими препаратами (АЭП) или без них.

Терапия Ламотриджином в сочетании с АЭП, индуцирующими печеночные ферменты (например, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон), в сочетании с другими АЭП
У пациентов, принимающих противосудорожные препараты, взаимодействие которых с Ламотриджином неизвестно, рекомендуют применять такую же схему увеличения доз как для пациентов, принимающих Ламотриджин с вальпроатом.

Пациенты старше 12лет:

Комбинированная терапия эпилепсии у детей от 2 до 12 лет
Доза препарата зависит от веса ребенка. Ламотриджин добавлен в AED схемы, содержащие вальпроату пациентов от 2 до 12 лет.

Переход от дополнительной терапии к монотерапии пациентов старше 16 лет: рекомендуемая поддерживающая доза ламотриджина в качестве монотерапии составляет 500 мг/день, в два приема.

Переход от дополнительной терапии карбамазепином, фенитоином, фенобарбиталом, примидономили к монотерапии ламотриджином: после достижения дозы 500мг / сут, сопутствующая АЭП должна быть выведена на 20% с уменьшением каждую неделю в течение 4-недельного периода. Переход от дополнительной терапии с вальпроатом к монотерапии с ламотриджином: режим преобразования включает в себя 4 этапа. Во-первых, достижение до дозы 200 мг/сут, во-вторых, при сохранении ламотриджина в дозе 200 мг/сут, вальпроат следует постепенно снижать до дозы 500 мг/сут. Режим дозирования поддерживается в течение 1 недели. В-третьих, доза ламотриджина должна быть увеличена до 300мг/сут, доза вальпроата одновременно снижается до 250 мг/сут, режим сохраняется в течение 1 недели. В-четвертых, вальпроат должен быть прекращен полностью и доза ламотриджина должна увеличиться на 100 мг/сут каждую неделю.

Биполярные расстройства
Для биполярных расстройств характерна склонность больных к суициду, поэтому лечение пациентов с повышенной склонностью к самоубийству должно сопровождаться тщательным наблюдением за больными. Ламотриджин рекомендуется применять при биполярных нарушениях для предотвращения развития фазы депрессии, мании, гипомании.

Режим эскалации для ламотриджинау пациентов с биполярным расстройством


Корректировка дозирования ламотриджина для пациентов с биполярным расстройством после прекращения приема психотропных препаратов

Отмена Ламотриджина при биполярных нарушениях
Пациенты могут отменять Ламотриджин не сразу, поэтапное снижения дозы в течение 2-х недель.

Женщины, принимающие гормональные контрацептивы

а) женщинам, уже принимающим гормональные контрацептивы, до начала лечения Ламотриджином, не следует превышать рекомендованные дозы Ламотриджина и менять схемы лечения, показанные при монотерапии или комбинированной терапии.

б) начало приема гормональной контрацепции у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Ламотриджина и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты. Поддерживающая доза Ламотриджина может быть увеличена в два раза в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом.

в) окончание приема гормональных контрацептивов у пациенток, получающих лечение поддерживающими дозами Ламотриджина и не применяющих препараты, индуцирующие печеночные ферменты. Поддерживающая доза Ламотриджина может быть снижена на 50% в соответствии с индивидуальным клиническим эффектом.

Пациенты пожилого возраста (старше 65 лет)
Изменения схемы дозирования препарата не требуется.

Нарушение функции печени
Начальную, возрастающую и поддерживающую дозы следует уменьшить приблизительно на 50% и 75% у пациентов с умеренной (индекс Чайлд-Пью 7-9, n=8) и тяжелой (индекс Чайлд-Пью >9, n=4) степенью печеночной недостаточности соответственно. Возрастающая и поддерживающая дозы должны корректироваться в зависимости от индивидуального клинического эффекта.

Нарушение функции почек
При почечной недостаточности начальную дозу Ламотриджина устанавливают в соответствии со стандартной схемой назначения антиэпилептических препаратов.
Эпилепсия

Ересектерде және 12 жастан асқан балаларда біріктірілген ем
Эпилепсияға қарсы басқа препараттармен (ЭҚП) бірге және онсыз ламотриджинмен және вальпроатпен емдеу.

Ламотриджинмен бауыр ферменттерін индукциялайтын ЭҚП-ні (мысалы, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон) біріктіріп, басқа ЭҚП біріктіріп емдеу.
Ламотриджинмен өзара әрекеттесуі белгісіз құрысуға қарсы препараттарды қабылдап жүрген емделушілерде Ламотриджинді вальпроатпен бірге қабылдап жүрген емделушілер үшін дозаны арттырудың сондай сызбасын қолдануға кеңес беріледі.

12 жастан асқан емделушілер:

2-ден 12 жасқа дейінгі балаларда эпилепсияны біріктіріп емдеу
Препарат дозасы нәрестенің салмағына байланысты. Ламотриджин 2-ден 12 жасқа дейінгі емделушілерде құрамында вальпроат бар ЭҚП сызбасына қосылған.

16 жастағы емделушілерді қосымша емдеуден монотерапияға ауыстыру: ламотриджиннің монотерапия ретінде ұсынылатын демеуші дозасы күніне екі қабылданатын 500 мг құрайды.

Карбамазепинмен, фенитоинмен, фенобарбиталмен, примидонмен қосымша емдеуден ламотриджинмен монотерапияға ауысу: доза тәулігіне 500 мг-ге жеткеннен кейін қатар қолданылатын ЭҚП 4 апталық кезең ішінде әрбір апта сайын азайтыла отырып, 20% шығарылуы тиіс. Вальпроатпен қосымша емдеуден ламотриджинмен монотерапияға ауысу: түзілу режимі 4 сатыны қамтиді. Біріншіден, тәулігіне 200 мг дозаға дейін жеткізу, екіншіден, ламотриджинді тәулігіне 200 мг дозада сақтағанда, вальпроатты тәулігіне 500 мг дозаға дейін біртіндеп төмендеткен жөн. Дозалау режимі 1 апта бойы сақталады. Үшіншіден, ламотриджин дозасы тәулігіне 300 мг-ге дейін арттырылуы тиіс, вальпроат дозасы бір мезгілде тәулігіне 250 мг-ге дейін төмендейді, режимі 1 апта бойы сақталады. Төртіншіден, вальпроат толық жойылуы тиіс және ламотриджин дозасы әрбір апта сайын тәулігіне 100 мг-ге арттырылуы тиіс.

Биполярлы бұзылыстар
Биполярлы бұзылыстар үшін науқастардың суицидке бейімділігі тән, сондықтан өзін өлтіруге бейімділігі жоғары емделушілерді емдеу науқастарды мұқият бақылаумен қатар жүргізілуі тиіс. Ламотриджин биполярлы бұзылыстарда депрессия, мания, гипомания сатыларының дамуына жол бермеу үшін қолданылуы керек.

Биполярлы бұзылыстары бар емделушілерде ламотриджин үшін эскалациялау режимі

Биполярлы бұзылыстары бар емделушілер үшін психотроптық препараттарды қабылдауды тоқтатқаннан кейін ламотриджиннің дозалануын түзету

Биполярлы бұзылыстарда Ламотриджинді тоқтату
Емделушілер Ламотриджинді бірден емес, 2 апта бойы дозаны сатылап төмендете отырып, тоқтата алады.

Гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдер

а) гормональді контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдер, Ламотриджинмен емдеуді бастағанға дейін, Ламотриджиннің ұсынылатын дозаларын арттырмағаны және монотерапияда немесе біріктірілген емде емдеу сызбасын өзгертпегені жөн.

б) Ламотриджиннің демеуші дозаларымен ем қабылдап жүрген және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қолданбайтын емделушілерде гормональді контрацепцияны қабылдауды бастау. Ламотриджиннің демеуші дозасы жекелей клиникалық әсеріне сәйкес екі есе арттырылуы мүмкін.

в) Ламотриджиннің демеуші дозаларымен ем қабылдап жүрген және бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарды қолданбайтын емделушілерде гормональді контрацепцияны қабылдауды аяқтау Ламотриджиннің демеуші дозасы жекелей клиникалық әсеріне сәйкес 50%-ға төмендетілуі мүмкін.

Егде жастағы емделушілер (65 жастан асқан)
Препаратты дозалау сызбасын өзгерту қажет емес.

Бауыр функциясының бұзылуы
Бастапқы, үдемелі және демеуші дозаны бауыр қызметінің орташа (Чайлд-Пью индексі 7-9, n=8) және ауыр (Чайлд-Пью индексі >9, n=4) дәрежелі жеткіліксіздігі бар емделушілерде сәйкесінше шамамен 50%-ға және 75%-ға азайтқан жөн. Үдемелі және демеуші дозалар жекелей клиникалық әсеріне байланысты түзетілуі тиіс.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек қызметінің жеткіліксіздігінде Ламотриджиннің бастапқы дозасын эпилепсияға қарсы препараттарды тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес белгілейді.

Взаимодействие с лекарствами

В метаболизме ламотриджина принимает участие фермент глюкуронилтрансфераза. Ламотриджин может в некоторой степени усиливать свой собственный метаболизм в зависимости от дозы. Тем не менее, не было выявлено влияния Ламепила на фармакокинетику других противоэпилептических препаратов, и взаимодействие между ламотриджином и другими препаратами, метаболизирующимися посредством системы цитохрома Р450, маловероятно.

К препаратами, ингибирующим печеночные ферменты, относится вальпроат.

К препаратами, индуцирующим печеночные ферменты относятся фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир\ритонавир, атазанавир/ритонавир, комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел.

К препаратам, не оказывающим значительного влияния на глюкуронизацию ламотриджина, относятся литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, леветирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид, арипипразол. Противоэпилептические препараты (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, пиримидон, парацетамол) ускоряют метаболизм Ламепила и укорачивают период его полувыведения в 2 раза.

Поскольку вальпроат конкурентно метаболизируется печеночными ферментами, он вызывает замедление метаболизма Ламепила и увеличивает его время полувыведения примерно в 2 раза.

При присоединении к терапии карбамазепином Ламепила возможно развитие головокружения, атаксии, диплопии, нечеткости зрения и тошнота, исчезающие при снижении дозы карбамазепина.

Данные симптомы возникают также при назначении окскарбазепина, при снижении дозы которого эти симптомы проходят. Присоединение к терапии 1200 мг окскарбазепина Ламепила в дозе 200 мг не оказывает влияния на метаболизм этих препаратов.

При присоединении к терапии фелбаматом (1,2 г дважды в день) Ламепила в дозе 100 мг два раза в день в течение 10 дней, фармакокинетика Ламепила не изменялась.

Левитирацетам не влияет на фармакокинетику Ламепила.

Совместное назначение габапентина не оказывает влияние на клиренс ламотриджина.

Совместное применение Ламепил и леветирацетама не оказывало влияния на фармакокинетику обоих препаратов.

Присоединение к терапии Ламикталом прегабалина в дозе 200 мг 3 раза в сутки не оказывает влияния на фармакокинетику Ламепила.

Топирамат не влияет на плазменные концентрации Ламепила. При совместном применении концентрация топирамата увеличивается на 15%.

Прием 200-400 мг/сутки зонизамида вместе с 150-500 мг/сутки Ламепила в течение 35 дней не оказывает существенного влияния на фармакокинетику Ламепила.

При присоединении к терапии безводного глюконата лития в дозе 2 г два раза в сутки в течение 6 дней Ламепила в дозе 100 мг/сутки, фармакокинетика лития не меняется.

Повторный прием бупропиона не оказывает значительного влияния на фармакокинетику Ламепила после приема одной дозы, за исключением небольшого увеличения показателя “площадь под кривой соотношения концентрация-время” для ламотриджина глюкуронида.

Ламепил в дозе 200 мг не оказывает влияния на фармакокинетику оланзапина.

При приеме Ламепил в дозе ≥100 мг/сут совместно с арипипразолом в дозе 30 мг/сут наблюдалось снижение AUC и Cmax ламотриджина примерно на 10%, что не имеет особого клинического значения.

Терапия Ламепил совместно с рисперидоном может вызвать сонливость.

Комбинация этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) приводит к увеличению выведения ламотриджина примерно в 2 раза, снижая его AUC и Cmax на 52% и 39% соответственно.

Комбинация Ламепил и гормональных контрацептивов приводит к умеренному увеличению выделения левоноргестрела и изменению в сыворотке показателей FSH и LH.

При совместном применении рифампицин увеличивает клиренс ламотриджина и снижает период его полувыведения, в связи с чем в данной ситуации рекомендуется режим дозирования Ламепил, показанный для комбинации препаратов, индуцирующих печеночные ферменты.

При совместном применении лопинавир/ритонавир снижает плазменные концентрации ламотриджина почти вдвое, в связи с чем в данной ситуации рекомендуется режим дозирования Ламепил, показанный для комбинации препаратов, индуцирующих печеночные ферменты.

При совместном применении атазанавир/ритонавир (300 мг/100 мг) снижает AUC и Cmax на 32% и 6% соответственно.

Прием ламотриджина может влиять на количественное определение остатков лекарственных препаратов в моче, давая ложноположительные результаты, особенно на фенциклидин. В связи с этим рекомендуется применять более специфические альтернативные методы для подтверждения положительных результатов.
Ламотриджиннің метаболизміне глюкуронилтрансфераза ферменті қатысады. Ламотриджин дозаға байланысты жеке өзінің метаболизмін біршама дәрежеде күшейтуі мүмкін. Дегенмен, не было выявлено влияния Ламепилдің эпилепсияға қарсы басқа препараттардың фармакокинетикасына ықпалы байқалған жоқ, және де ламотриджиннің және Р450 цитохромы жүйесі арқылы метаболизденетін басқа препараттардың арасында өзара әрекеттесу ықтималдылығы аз.

Бауыр ферменттерін тежейтін препараттарға вальпроат жатады.

Бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттарға фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон, рифампицин, лопинавир\ритонавир, атазанавир/ритонавир, этинилэстрадиол/левоноргестрел біріктірілімі жатады.

Ламотриджиннің глюкуронизациялануына елеулі ықпалын тигізбейтін препараттарға литий, бупропион, оланзапин, фелбамат, окскарбазепин, габапентин, леветирацетам, прегабалин, топирамат, зонизамид, арипипразол жатады. Эпилепсияға қарсы препараттар (фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, пиримидон, парацетамол) Ламепилдің метаболизмін жылдамдатады және оның жартылай шығарылу кезеңін 2 есе қысқартады.

Вальпроат бауыр ферменттерімен бәсекелес метаболизденетін болғандықтан, ол Ламепилдің метаболизмін баяулатады және оның жартылай шығарылу кезеңін шамамен 2 есе арттырады.

Карбамазепинмен емдеуге Ламепилді қосқанда, карбамазепин дозасын төмендеткенде жоғалатын, бас айналулар, атаксия, диплопия, анық көрмеу және жүректің айнуы пайда болуы мүмкін.
Бұл симптомдар окскарбазепинді тағайындаған кезде де пайда болады, оның дозасын төмендеткенде бұл симптомдар жоғалады. 1200 мг окскарбазепинмен емдеуге 200 мг дозадағы Ламепилді қосу осы препараттардың метаболизміне ықпалын тигізбейді.

Фелбаматпен (1,2 г күніне екі рет) емдеуге 10 күн бойы күніне екі рет 100 мг дозадағы Ламепилді қосқанда Ламепилдің фармакокинетикасы өзгерген жоқ.

Левитирацетам Ламепилдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Габапентинді бірге тағайындау ламотриджиннің клиренсіне ықпалын тигізбейді.

Ламепил мен леветирацетамды бірге қолдану екі препараттың да фармакокинетикасына ықпалын тигізген жоқ.

Ламикталмен емдеуге 200 мг дозадағы прегабалинді тәулігіне 3 рет қосу Ламепилдің фармакокинетикасына ықпалын тигізбейді.

Топирамат Ламепилдің концентрациясына ықпалын тигізбейді. Бірге қолданғанда топираматтың концентрациясы 15%-ға артады.

Тәулігіне 200-400 мг зонизамидті тәулігіне150-500 мг Ламепилмен бірге 35 күн бойы қабылдау Ламепилдің фармакокинетикасына елеулі әсерін тигізбейді.

6 күн бойы тәулігіне екі рет 2 г доза сусыз литий глюконатымен емдеуге тәулігіне 100 мг доза Ламепилді қосқанда литийдің фармакокинетикасы өзгермейді. Бупропионды қайталап қабылдау, ламотриджин глюкурониді үшін «концентрация-уақыт арақатынасы қисығының астындағы аудан» көрсеткішінің аз ғана артуын қоспағанда, бір доза қабылдағаннан кейін Ламепилдің фармакокинетикасына елеулі ықпалын тигізбейді.

200 мг дозадағы Ламепил оланзапиннің фармакокинетикасына әсер етпейді.

Тәулігіне ≥100 мг дозадағы Ламепилді тәулігіне 30 мг дозадағы арипипразолмен бірге қабылдағанда ламотриджиннің AUC және Cmax мәндерінің шамамен 10%-ға төмендегені байқалды, мұның айрықша клиникалық маңызы жоқ.

Ламепилмен емдеуді рисперидонмен біріктіру ұйқышылдықты тудыруы мүмкін.

Этинилэстрадиол/левоноргестрел (30 мкг/150 мкг) біріктірілімі ламотриджиннің шығарылуын шамамен 2 есе арттырып, оның AUC және Cmax мәндерін сәйкесінше 52%-ға және 39%-ға төмендетеді.

Ламепил мен гормональді контрацептивтердің біріктірілімі левоноргестрелдің бөлініп шығуының орташа артуына және сарысуда FSH және LH көрсеткіштерінің өзгеруіне әкеледі.

Бірге қолданғанда рифампицин ламотриджиннің клиренсін арттырады және оның жартылай шығарылу кезеңін төмендетеді, осыған байланысты мұндай жағдайда бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттар біріктірілімі үшін көрсетілген Ламепилдің дозалану режимі ұсынылады.

Лопинавир/ритонавирді бірге қолданғанда ламотриджиннің плазмалық концентрациялары екі есе дерлік төмендейді, осыған байланысты мұндай жағдайда бауыр ферменттерін индукциялайтын препараттар біріктірілімі үшін көрсетілген Ламепилдің дозалану режимі ұсынылады.

Бірге қолданған кезде атазанавир/ритонавир (300 мг/100 мг) AUC және Cmax мәндерін сәйкесінше 32%-ға және 6%-ға төмендетеді.

Ламотриджинді қабылдау несепте дәрілік препараттар қалдықтарының мөлшерін анықтауға ықпалын тигізіп, әсіресе фенциклидинге жалғаноң нәтижелер беруі мүмкін. Осыған байланысты оң нәтижелерді дәлелдеу үшін спецификалық баламалы әдістерді қолдану ұсынылады.

Передозировка ламепилом в таблетках

Известны случаи летального исхода при приёме доз, в 10-15 раз превышавших терапевтические. Симптомы передозировки: нистагм, атаксия, затемнение сознания, кома, тонико-клонические судороги, удлинение интервала QRS.

Лечение симптоматическое: госпитализация, дезинтоксикационная терапия
Емдіктен 10-15 есе асатын дозаларда қабылдағанда өліммен аяқталу жағдайларының болғаны белгілі. Артық дозалану симптомдары: нистагм, атаксия, сананың бұлыңғырлануы, кома, тонико-клоникалық құрысулар, QRS аралығының ұзаруы.

Емдеу симптоматикалық: ауруханаға жатқызу, зарарсыздандырғыш ем

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Ламотриджин быстро и полностью всасывается из кишечника. Максимальная концентрация в плазме достигается приблизительно от 1.5 ч до 4.8 ч после приема препарата внутрь. Время достижения максимальной концентрации несколько увеличивается после приема пищи, но уровень абсорбции остается неизмененным. Фармакокинетика имеет линейный характер при приеме в дозе до 450 мг.

Степень связывания ламотриджина с белками плазмы около 55%. Объем распределения – 0,92-1,22 л/кг. В метаболизме ламотриджина принимает участие фермент глюкуронилтрансфераза. Ламотриджин может в некоторой степени усиливать свой собственный метаболизм в зависимости от дозы.

У взрослых клиренс ламотриджина составляет, в среднем, 39+14 мл/мин. Ламотриджин метаболизируется до глюкуронидов, которые выводятся с мочой. Менее 10% препарата выделяется с мочой в неизмененном виде, около 2% - с фекалиями. Клиренс и период полувыведения (Т1\2 ) не зависят от дозы. Т1\2 составляет в среднем 24-35 часов.

Дети
Клиренс ламотриджина, рассчитанный по массе тела, выше у детей, чем у взрослых; он наиболее высок у детей до 5 лет. У детей период полувыведения ламотриджина обычно короче, чем у взрослых.

Пациенты пожилого возраста
Имеющиеся данные указывают на отсутствие значимых различий в клиренсе креатинина у больных пожилого возраста, в сравнении с молодыми пациентами.

Пациенты с нарушением функции почек
Средние значения клиренса ламотриджина для пациентов с хронической почечной недостаточностью и пациентов, находящихся на гемодиализе составляют 0.42 мл/мин/кг (хроническая почечная недостаточность), 0.57 мл/мин/кг (между сеансами гемодиализа) и 1.30 мл/мин/кг (во время гемодиализа). Средний период полувыведения составляет соответственно 42.9 часа, 57.4 часов и 13.0 часов. В течение 4-часового сеанса гемодиализа из организма выводится около 20% ламотриджина. Таким образом, при нарушении функции почек начальная доза ламотриджина вычисляется в соответствии со стандартной схемой назначения противоэпилептического препарата. При применении однократной дозы ламотриджина, в терминальной стадии почечной недостаточности, концентрация ламотриджина в плазме крови существенно не менялась и при этом возможно накопление метаболита - ламотриджина глюкуронида.

Пациенты с нарушением функции печени
Средние показатели клиренса ламотриджина у пациентов с нарушением функции печени легкой, средней и тяжелой степени (стадии А, B и C по Чайлд-Пью) составляют 0.31, 0.24 и 0.10 мл/мин/кг соответственно. Начальная и возрастающая дозы должны корректироваться в зависимости от клинического эффекта. Период полураспада ламотриджина 36.60 или 110 часов у пациентов с печеночной недостаточностью
Ламотриджин ішектен тез және толық сіңеді. Плазмада ең жоғары концентрацияға препаратты ішке қабылдағаннан кейін шамамен 1.5 сағаттан бастап 4.8 сағатқа дейін жетеді. Ең жоғары концентрацияға жету уақыты ас қабылдаудан кейін біршама артады, бірақ сіңірілу деңгейі өзгермеген күйінде қалады. Фармакокинетикасы 450 мг-ге дейінгі дозада қабылдағанда дозаға байланысты сипатқа ие.

Ламотриджиннің плазма ақуыздарымен байланысу дәрежесі 55%-ға жуық. Таралу көлемі – 0,92-1,22 л/кг. Ламотриджиннің метаболизміне глюкуронилтрансфераза ферменті қатысады. Ламотриджин дозаға байланысты өзінің метаболизмін біршама дәрежеде күшейтуі мүмкін.

Ересектерде ламотриджиннің клиренсі орта есеппен минутына 39+14 мл құрайды. Ламотриджин глюкуронидтарға дейін метаболизденеді, олар несеппен бірге шығарылады. Препараттың 10%-дан азы несеппен бірге өзгермеген күйінде, 2%-ға жуығы нәжіспен бірге бөлініп шығады. Клиренсі және жартылай шығарылу кезеңі (Т1\2 ) дозаға тәуелді емес. Т1\2 орта есеппен 24-35 сағатты құрайды.

Балалар
Дене салмағы бойынша есептелген ламотриджин клиренсі ересектерге қарағанда балаларда жоғары болады; ол 5 жасқа дейінгі балаларда жоғарырақ. Балаларда ламотриджиннің жартылай шығарылу кезеңі әдетте ересектерге қарағанда қысқа болады.

Егде жастағы емделушілер
Қолда бар деректер егде жастағы науқастардың, жас емделушілермен салыстырғанда, креатинин клиренсінде маңызды айырмашылықтың жоқтығын көрсетеді.

Бүйрек функциясы бұзылған емделушілер
Бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігі бар емделушілер және гемодиализдегі емделушілер үшін клиренсінің орташа мәндері 0.42 мл/мин/кг (бүйрек қызметінің созылмалы жеткіліксіздігі), 0.57 мл/мин/кг (гемодиализ сеанстары арасында) және 1.30 мл/мин/кг (гемодиализ кезінде). Жартылай шығарылуының орташа кезеңі сәйкесінше 42.9 сағатты, 57.4 сағатты және 13.0 сағатты құрайды. Гемодиализдің 4 сағаттық сеансы ішінде организмнен ламотриджиннің 20%-ға жуығы шығарылады. Осылайша, бүйрек функциясы бұзылғанда ламотриджиннің бастапқы дозасы эпилепсияға қарсы препаратты тағайындаудың стандартты сызбасына сәйкес есептеледі. Ламотриджиннің бір реттік дозасын қолданғанда, бүйрек қызметінің терминальді сатысында, қан плазмасында ламотриджиннің концентрациясы айтарлықтай өзгерген жоқ және мұндайда метаболит - ламотриджин глюкурониді жиналып қалуы мүмкін.

Бауыр функциясы бұзылған емделушілер
Бүйрек функциясының жеңіл, орташа және ауыр дәрежелі бұзылулары бар (Чайлд-Пью бойынша А, B және C сатысы) бар емделушілерде ламотриджин клиренсінің орташа көрсеткіштері сәйкесінше 0.31, 0.24 және 0.10 мл/мин/кг құрайды. Бастапқы және үдемелі дозалары клиникалық әсеріне байланысты түзетілуі тиіс. Бауыр қызметінің жеткіліксіздігі бар емделушілерде ламотриджиннің жартылай ыдырау кезеңі 36.60 немесе 110 сағат.

Фармакодинамика

Противоэпилептический препарат. Ламотриджин блокирует потенциал-зависимые натриевые каналы пресинаптических мембран нейронов и блокирует избыточный выброс глутаминовой кислоты (аминокислоты, которая играет ключевую роль в развитии эпилептических припадков).
Эпилепсияға қарсы препарат. Ламотриджин нейрондардың пресинапстық жарғақшаларының потенциал-тәуелді натрий өзектерін бөгейді және глутамин қышқылының (эпилепсиялық ұстамалардың дамуында негізгі рөл атқаратын амин қышқылдары) шамадан тыс шығарылуын бөгейді.

Упаковка и форма выпуска

По 14 таблеток в контурной ячейковой упаковке из пленки поливинилхлоридной и фольги алюминиевой. По 2 контурных упаковки вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную пачку.
Поливинилхлоридті үлбірден және алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада 14 таблеткадан. Пішінді 2 каптамадан медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған.